A rare disease reveals a hidden flaw in the immune systemEen zeldzame ziekte legt een verborgen fout in het immuunsysteem blootUne maladie rare révèle un défaut caché du système immunitaire
ScienceDaily · 18 November 2026, at 17:05
For decades, scientists thought they understood what drives dangerous inflammation in mevalonate kinase deficiency, or MKD. Now, researchers at the Garvan Institute have found that natural killer cells also play a key role: in people with MKD, these cells struggle to destroy infected cells and instead release excess inflammatory signals. This finding reshapes the prevailing explanation of the disease and may help account for why existing treatments do not work well for some patients. It also points to JAK inhibitors as a promising avenue for future studies and more targeted treatment.Wetenschappers dachten decennialang te begrijpen waardoor de gevaarlijke ontstekingen bij mevalonaatkinasedeficiëntie, of MKD, ontstaan. Nu ontdekten onderzoekers van het Garvan Institute dat ook natuurlijke killercellen een belangrijke rol spelen: bij mensen met MKD kunnen deze cellen geïnfecteerde cellen moeilijk vernietigen en geven ze juist te veel ontstekingssignalen af. Deze ontdekking zet de gangbare verklaring voor de ziekte op zijn kop en kan helpen verklaren waarom bestaande behandelingen bij sommige patiënten onvoldoende werken. Ook wijzen de resultaten op JAK-remmers als een veelbelovende mogelijkheid voor toekomstig onderzoek en een gerichtere behandeling.Pendant des décennies, les scientifiques ont pensé comprendre l’origine des dangereuses inflammations liées au déficit en mévalonate kinase, ou MKD. Des chercheurs de l’Institut Garvan ont maintenant découvert que les cellules tueuses naturelles jouent aussi un rôle important : chez les personnes atteintes de MKD, elles peinent à éliminer les cellules infectées et libèrent au contraire trop de signaux inflammatoires. Cette découverte remet en question l’explication dominante de la maladie et pourrait aider à comprendre pourquoi les traitements existants sont insuffisants pour certains patients. Elle désigne également les inhibiteurs de JAK comme une piste prometteuse pour de futures études et des traitements plus ciblés.