How chemistry’s Nobel laureates retraced life’s twisted choiceHoe de Nobelprijswinnaars voor chemie de gedraaide keuze van het leven reconstrueerdenComment les Nobel de chimie ont reconstitué le choix chimique du vivant
Dagens Nyheter · 7 October 2026, at 18:36
So, the chemistry Nobel laureates Henri Kagan and Kenso Soai have developed ways to produce organic molecules in just one of two mirror-image forms. That chemical selectivity offers clues to a pivotal choice made when life emerged on Earth around four billion years ago. And here’s the thing: producing the right molecular form is also vital for safer medicines, since mirror-image molecules can have very different effects. The article also traces the field back to Louis Pasteur, whose 19th-century experiments with tartaric acid crystals revealed the phenomenon.De Nobelprijswinnaars voor chemie, Henri Kagan en Kenso Soai, ontwikkelden methoden om organische moleculen in slechts één van twee spiegelbeeldvormen te maken. Die chemische selectiviteit biedt inzicht in een cruciale keuze die het leven ongeveer vier miljard jaar geleden op aarde maakte. En dat is belangrijk: de juiste molecuulvorm is ook essentieel voor veiligere medicijnen, omdat spiegelbeeldmoleculen heel verschillende effecten kunnen hebben. Het artikel voert de geschiedenis van dit onderzoeksveld terug naar Louis Pasteur, die in de negentiende eeuw het verschijnsel ontdekte met kristallen van wijnsteenzuur.Les lauréats du Nobel de chimie, Henri Kagan et Kenso Soai, ont mis au point des méthodes permettant de produire des molécules organiques sous une seule de leurs deux formes en miroir. Cette sélectivité chimique éclaire un choix décisif qui aurait eu lieu lors de l’apparition de la vie sur Terre, il y a environ quatre milliards d’années. Et voici pourquoi cela compte aussi aujourd’hui : la bonne forme moléculaire est essentielle à la fabrication de médicaments plus sûrs, car deux molécules en miroir peuvent avoir des effets très différents. L’article revient également aux origines de ce domaine, avec Louis Pasteur, qui observa le phénomène au XIXᵉ siècle en étudiant des cristaux d’acide tartrique.